Η ελπίδα

Κλειστά τα μάτια του κι’ ονειρεύεται
Ανοιχτά τα μάτια του και θυμάται
Πού είναι οι ανθισμένοι κήποι
που αχνοφέγγουν στην φαντασία του;
Που είναι οι ανοιξιάτικοι κάμποι
με τις πολύχρωμες ανεμώνες
που δε χάνονται απ’ τη σκέψη του;
Κι’ αυτός να περπατεί ανάλαφρα
με βήματα αέρινα
πετώντας όπως ένα πουλί πάνωθέ τους!
Μη τον ρωτάτε από πού ήρθε
Μη τον ρωτάτε από πού έφτασε.
Γιατί υπάρχουν λέξεις να σου απαντήσει ,
αλλά δεν υπάρχει γλώσσα
δεν γνωρίζει αυτές τις λέξεις
Η εικόνα της ανθισμένης άνοιξης
φτωχή και ατελής ανάμνηση
εκείνης της μεγάλης ομορφιάς.
Μονάχα κοιτάξτε τα θλιμμένα μάτια του
και την ελπίδα της επιστροφής, που επιμένει
μέσα στην οδυνηρή περιπέτεια του κόσμου!
Νίκος Β.Καμβύσης
 
όλο και κάτι έχουμε να νοσταλγούμε
φιλιά
 
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s