Ποδηλατόδρομοι


η δημιουργία ποδηλατόδρομων στις ελληνικές πόλεις δεν πρέπει να θεωρηθεί ως πολυτέλεια, από τη στιγμή που οι υπόλοιπες ευρωπαικές χώρες στην πλειοψηφία τους έχουν ήδη έτοιμες διαδρομές και κίνητρα για τους ποδηλάτες…
στην πράξη …
σε αθήνα και θεσσαλονίκη έχουμε μόνο υποσχέσεις, μακρόπνοα σχέδια….μπλα μπλα μπλα
ευτυχώς που για άλλη μια φορά οι επαρχιακές πόλεις πρωτοπορούν
"Πρωτοπόρος στην προσπάθεια δημιουργίας ποδηλατολωρίδων είναι η  πόλη της Καρδίτσας, με τον τοπικό πληθυσμό να πραγματοποιεί τουλάχιστον το 36% των μετακινήσεων με ποδήλατο(!!!!!!)
Λειτουργεί μάλιστα με δημοτική πρωτοβουλία ένα σύστημα ενοικίασης δικύκλων σε εκτός πόλεως επισκέπτες. Με την προϋπόθεση να σταθμεύσει το αυτοκίνητό του σε
κάποιον από τους δημοτικούς χώρους πάρκινγκ, ο επισκέπτης μπορεί να χρησιμοποιήσει -χωρίς οικονομική επιβάρυνση- ένα ποδήλατο του δήμου
για να κάνει μία βόλτα στη πόλη." (Ε.Τ.)

οι φωτογραφίες

http://www.flickr.com/photos/unaciertamirada/2448749678

http://www.flickr.com/photos/pointofdesign/2406769386

http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/2.0/

Advertisements

Tο ροζ φόρεμα


Κάποτε ένα μικρό κορίτσι καθόταν μόνο του στο πάρκο  
Όλοι το προσπερνούσαν και κανείς δεν σταματούσε να δει γιατί έμοιαζε να    είναι τόσο θλιμμένο. Ντυμένο με ένα φθαρμένο ροζ φορεματάκι, ξυπόλυτο και    βρώμικο,  το κορίτσι απλά καθόταν εκεί και παρακολουθούσε τους ανθρώπους που   περνούσαν. Ποτέ δεν δοκίμασε να τους μιλήσει. Ποτέ δεν πρόφερε μία λέξη   
 
Πολλοί άνθρωποι πέρασαν μπροστά της αλλά κανένας δεν σταμάτησε.    Την επόμενη μέρα η περιέργειά μου με οδήγησε πίσω στο πάρκο. Ήθελα να δω αν   το μικρό κορίτσι θα ήταν ακόμα εκεί. 
 
Και ναι, ήταν εκεί, στην ίδια ακριβώς θέση όπου ήταν και την προηγούμενη   μέρα και με το ίδιο λυπημένο βλέμμα. 
 
Σήμερα όμως θα έκανα το βήμα, θα πλησίαζα το μικρό κορίτσι. Εξάλλου ένα   πάρκο γεμάτο κόσμο δεν είναι το κατάλληλο μέρος για να παίζει  ένα μικρό   παιδί ολομόναχο. 
 
Καθώς πλησίαζα μπορούσα να δω την πλάτη του κοριτσιού. Είχε  ένα περίεργο   σχήμα. Σκέφτηκα ότι αυτός ήταν ίσως ο λόγος, που οι άνθρωποι την  προσπερνούσαν χωρίς να κάνουν καμία προσπάθεια να της μιλήσουν.  
 
Οι παραμορφώσεις δεν είναι καλοδεχούμενες στην κοινωνία μας, και αυτό   οδηγεί στον αποκλεισμό αυτών που είναι διαφορετικοί.  
 
Καθώς πλησίασα, το μικρό κορίτσι χαμήλωσε ελαφρά τα μάτια για να αποφύγει   tο εξεταστικό βλέμμα μου. Μπορούσα τώρα να διακρίνω πιο καθαρά το σχήμα της   πλάτης της. Είχε κάτι περίεργο, που έμοιαζε σαν μια παράξενη καμπούρα. Της   χαμογέλασα για να της δείξω ότι όλα ήταν εντάξει. Ήμουν εκεί για να την   βοηθήσω, για να μιλήσουμε. 
 
Έκατσα κάτω δίπλα της και την χαιρέτησα με ένα ‘γειά’. Το μικρό κορίτσι   έδειξε να ξαφνιάζεται και αφού με κοίταξε έντονα στα μάτια για λίγο   απάντησε ‘γειά’. Της χαμογέλασα και μου χαμογέλασε κι αυτή  ντροπαλά . 
 
Αρχίσαμε να μιλάμε και συνεχίσαμε μέχρι που σουρούπωσε και το πάρκο   άδειασε   από κόσ μο
 
Την ρώτησα γιατί ήταν τόσο θλιμμένη. 
 
Το μικρό κορίτσι με κοίταξε με το λυπημένο μουτράκι του και απάντησε’ γιατί είμαι διαφορετική’  
 
‘Αυτό είναι αλήθεια’ είπα εγώ χαμογελώντας 
 
‘Το ξέρω’ είπε το μικρό κορίτσι και φάνηκε να μελαγχολεί περισσότερο. 
 
‘Μικρή μου’ της είπα, μου θυμίζεις έναν γλυκό και αθώο άγγελο’. Με κοίταξε και χαμογέλασε, μετά σηκώθηκε αργά και είπε ‘αλήθεια το λές?’  
 
‘Ναι, είσαι σαν ένας μικρός φύλακας άγγελος που στάλθηκε να φυλάει τους   ανθρώπους που περνούν’. 
 
Εκανε με το κεφάλι της ένα καταφατικό νεύμα και χαμογέλασε πάλι. 
 
Καθώς έκανε αυτό, άνοιξε την πλάτη του ροζ της φορέματος και από μέσα  Βγήκαν και απλώθηκαν  δύο λευκά φτερά, ‘ναι είπε, αυτό είμαι, είμαι ο δικός σου φύλακας άγγελος’.  
 
Έμεινα άφωνος, σίγουρος πως όλα αυτά ήταν παιγνίδια της φαντασίας μου. 
 
Τότε το κορίτσι είπε ‘Για μία φορά σκέφτηκες κάποιον άλλο εκτός  από τον   εαυτό σου . Η αποστολή μου εδώ ολοκληρώθηκε’. 
 
Σηκώθηκα τότε όρθιος και είπα ‘ Περίμενε, γιατί κανείς δεν σταμάτησε να   βοηθήσει έναν άγγελ ο 
 
Με κοίταξε, χαμογέλασε και είπε ‘Είσαι ο μόνος που μπορούσε να με δει’ και   μετά εξαφανίστηκε. 
 
Και μ’ αυτό η ζωή μου άλλαξε ριζικά. 
 
Έτσι, όταν νομίζεις ότι δεν έχεις κανένα, να θυμάσαι ότι  ο άγγελος σου   είναι κοντά σου και σε προσέχει. 
 
Στείλε  αυτό το μήνυμα σε όλους όσους σημαίνουν κάτι για σένα. 
 
Στείλ’ το και στον αποστολέα αυτού του μηνύματος για να ξέρει ότι χαίρεσαι   που σε φροντίζουν. Όπως λέει και η ιστορία, όλοι χρειαζόμαστε κάποιον ….. 
 
Και ο καθένας από τους φίλους σου είναι ένας Άγγελος με τον δικό  του   τρόπο. 

άλλο ένα από τα e-mail που μου έστειλε η κατερίνα ευχαριστώ

– να σας ευχηθώ καλό τριήμερο!!!!! φιλιά

καλά να περάσετε!!!!!

Kαλημέρααααααααααα


Ότι και αν κάνεις  ότι και να γίνει μέσα σε μια μέρα….
ας σκεφτείς πως το βράδυ που θα κοιμηθείς…
δεν πρέπει να έχεις αφήσει κάτι ατελείωτο.
ακούς;
με γνώμονα αυτή τη σκέψη ίσως αξιοποιήσω πολύ καλύτερα τη μέρα αυτή που τα έχει όλα
-Σάββατο
-λιακάδα
-καλή διάθεση
άρα…….
σας φιλώ και πάω να ζήσω τη στιγμή!!!!!!!
καλημέρα σας