Ο εξαγνισμός της βροχής


   

… την Παρασκευή όλα πήγαν στραβά. ξύπνησα στις 7 και έβρεχε. ξέρεις, μουντός καιρός, κρύο, να μη θέλεις να βγεις από την κουβέρτα. Με τα χίλια ζόρια μπήκα στα ρούχα (κατάλληλα για λιακάδα > 25 βαθμούς), όταν φτάνοντας στις κλινικές(κτηνιατρικής) συνειδητοποίησα πως το λεωφορείο της εκπαιδευτικής-υποχρεωτικής εκδρομής είχε αναχωρήσει 30 λεπτά πιο πριν. το εξηγούσε και η ανακοίνωση που είχε αναρτηθεί την προηγούμενη μέρα για την οποία ….χαμπάρι.

   έχυσα τον καφέ μου. τα μαλλιά, ρούχα, παπούτσια χάλι λόγω βροχής. το λεωφορείο: πίτα με ανθρώπους χωρίς αέρα να αναπνεύσεις.
  απόρησα στη σκέψη πως το μόνο που με ένοιαζε ήταν η βρεγμένη μου εικόνα. Λένε πως το μυστικό είναι να μη παίρνεις στα σοβαρά( ή τουλάχιστον όχι τόσο..) τον εαυτό σου. Η ανάγκη να πληρείς τα standards που έχεις θέσει.
  σοβαρά τώρα, ποιον νοιάζει που ξέχασες την ομπρέλα και έγινες μούσκεμα; και για τον καφέ ακόμα μόνο η καθαρίστρια νοιάστηκε.


  και από την άλλη μεριά, τις ημέρες που γυρνάς στο σπίτι "ατσαλάκωτος"  έχεις εκπληρώσει την αποστολή σου;

ξυπνώντας σήμερα και βγαίνοντας "στεγνός" στο ηλιόλουστο πρωί, αναπόλησα σε μέρα βροχερή.


Advertisements