καλά Χριστούγεννα, καλή Αγάπη


Μπήκα μετά από κάμποσο καιρό να γράψω και πάλι. Γιατί δε μπορείς κύριε παραμονές Χριστουγέννων να μου έχεις πολυτεχνεία και μάχες και ένα τανκ που μπουκάρει μέσα στις καρδιές μας. εμείς θέλουμε λίγη αγάπη. Ναι , μόνο αυτή είναι τζάμπα και κερδίζει όλες τις εκπτώσεις. Αφού μπορείς λοιπόν χωρίς κάποιο αξιόλογο τίμημα να μας γράψεις για την αγάπη, κάντο χωρίς αργοπορία.

Γιατί το επίκαιρο(μαχητικότητα) δε πρέπει να καλύππτει το διαχρονικό (αγάπη). Γιατί όσοι είμαστε μπροστά από τζάκι θυμόμαστε εικόνες πιο θερμές , ολόκληρες οικογένειες να μαζεύονται επιτέλους γύρω από τη φωτιά με τραγούδια χαρούμενες κουβέντες , παιδιά που απλώνουν απαιτητικά τα χέρια τους πριν καν τελειώσουν μισή φράση από τα κάλαντα.

  Αλήθεια τί από όλα αυτά θα έχουμε φέτος; Μήπως το σημερινό κλίμα μας ξεβράζει σε άλλες παραλίες;  Αφηνόμαστε χωρίς καμιά αντίσταση σε αυτήν την κατάθλιψη που μας επιβάλει  η υλιστική αντιμετώπιση της ζωής.  Ψάχνοντας για την απάντηση, άρχισα να ταξιδεύω νοερά σε όλα τα μέρη. από τα πιο λουξάτα χιονοδρομικά  της Ελβετίας μέχρι τον τελευταίο καταυλισμό προσφύγων στην Αφρική.  τί ειναι αυτό που ενώνει τους πιο ακραίους χώρους;

παιδιά να παίζουν είναι η απάντηση. άνθρωποι που ερωτεύονται και αγαπούν είναι μια άλλη απάντηση. και είμαι αρκετά σίγουρος πως το συναίσθημα ικανοποίησης και χαράς δεν είναι ανάλογο της χλιδής.

ο Θεός κατέβηκε στη γή από αγάπη. αν τον αφήσουμε να μπει στην καρδιά μας, θα μας τη γεμίσει απ’ άκρη σ’ άκρη με την ιδιότητά του. θα αγάπάμε και μεις χωρίς να ζητάμε ανταλλάγματα.

-να σας τα πώ;;;;; όχι για μένα ….. για τη φουκαριάρα τη μανα μουυυυυυυυυυυ Ο Γελαστούλης κοροϊδεύει

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Advertisements

Θέλω τη ψυχή μου παιδική


βάρβαρος για τα παιδιά ο κόσμος

ένα σχολείο που παίρνει τη ψυχή τους και την βιάζει καθημερινά

τα πρότυπα συμπεριφοράς θες, τη δυσκολία να βρουν μια αλάνα να παίξουν και ότι παρεμβάλλεται μεταξύ αυτών.  είναι τα μοναδικά σωσίβια στο βούρκο της πόλης, και αυτή τα παίρνει και τα βουλιάζει με τον τρόπο της.

η κατασκήνωση είναι μια κοινωνία κομμένη και ραμμένη για αυτά. πόσο μάλλον όταν τους τονώνει την αγάπη, την υπομονή , το ομαδικό πνεύμα και τόσες άλλες αρετές που σήμερα στερεύουν.

είναι σχολείο 24ωρο που δάσκαλος και μαθητής δίνουν λίγα και λαμβάνουν πολλαπλάσια.

για αυτό και τα δάκρυα της καρδιάς που σπαράζει όταν ξαναγυρνά στη φυλακή της μοναξιάς των 4 τοίχων, της baby-sitter , της τηλεόρασης.

αρκετά μίλησαν οι μεγάλοι για αγάπη. καιρός να την διδάξουν τα παιδιά. μπορούμε να τα αφήσουμε;

– οι γονείς που χωρίζουν χωρίς να υπολογίζουν τι προκαλούν στα παιδιά

– οι γονείς που δείχνουν αγάπη μόνο με τα λεφτά

– οι δάσκαλοι που αλλοιώνουν με τη δύναμή της θέσης τους ψυχές

– το κράτος που χτίζει  parking  αντί παιδικές χαρές