γιατί είμαστε χώρα των τρελών


όλοι θεωρούμε τον εαυτό μας συνένοχο στην κατάντια αυτή που έχει περιέλθει η χώρα μας. με τον ένα ή τον άλλο τρόπο λοιπόν ο καθένας έβγαλε το λιθαράκι του από το οικοδόμημα της οικονομικής ευμάριας. είναι όμως έτσι; ισχύει;

αρχικά, πρέπει να σκεφτούμε αν ο έλληνας θα είχε αυτη την άρρωστη λογική αν ήξερε εκ των προτέρων την κατάληξή της. το τέρμα. εντάξει, όταν κάνεις μια λαμογιά ξέρεις πως αργά ή γρήγορα τη βρίσκεις μπροστά σου σε πολλαπλάσια μεγέθη.  προσωπικά πάντως ,μέχρι χτες, δεν ήξερα για τα υπέρογκα ποσά δανεισμού από τη μεταπολίτευση και μετά. άκουγα για μεγάλες προσωπικότητες: τον Κωνσταντίνο τον γιο της Δημοκρατίας, τον Αντρέα το γιο της αλλαγής και πάει λέγοντας. κουβέντα για συσσωρευμένα χρέη.

θα μου πεις : εσύ δεν έπρεπε να ξέρεις; να είχες φροντίσει από πριν. και στο κάτω κάτω δεν έπρεπε να είσαι τόσο λαμόγιο.

1) γιατί να είμαι υποχρεωμένος να ψάξω τις τρύπες των πρωθυπουργών. ο καθένας έχει τη δουλειά του. ο πολιτικός έχει κάτι παραπάνω: το καθήκον του. αν κοιτάξει και φερθεί ο καθένας στο ύψος του: ο φοιτητής στην μάθηση, ο εργάτης στη δουλειά του, ο πολιτικός στο έργο που υποσχέθηκε τηρώντας τους νόμους και το σύνταγμα, όλα πηγαίνουν ήρεμα και» δεξιά». εννοείται πως η ενασχόληση με τα κοινά είναι απαραίτητη- μην παρεξηγούμαι.

2) κατάλαβα όλες οι ηλικίες συνειδητοποίησαν μαζί μου ΤΩΡΑ το μπάχαλο που επικρατεί. λες και ζούσαν σε άλλο πλανήτη μέχρι πριν. γιατί; γιατί τους είχαν κλείσει τη στρόφιγγα των πραγματικών ειδήσεων τόσο καιρό; και γιατί την άνοιξαν(ελάχιστα, κατευθυνόμενα προκαταλαμβάνομαι)  πρόσφατα . από όσο βλέπω κανένας  λογικός άνθρωπος δεν αγοράζει σταγόνα σταγόνα το προσωπικό του κόνιο, πληρώνοντας  και τους τόκους.

τα ερωτήματα είναι πολλά.

Advertisements